We  komen  er  één  te  kort concludeerden  de  organisatoren Joop , John  en Emmy  om 12.00  uur  en  Emmy belde  Jan  van der Meulen.

 

Leuk, ik fiets  nu vlakbij Hoorn  maar  als  ik  er  een  tandje bijzet  ben  ik er  precies  om  13.00  uur. Het bleek  een  duo-wedstrijd te  zijn waarbij  de  spelers om de  beurt  mochten slaan.

 

Behaaglijk  warm  maar  met een  verkoelend  windje  was  het  lekker  spelen.

Voor de  eerste  twee  holes  hadden  we  16  slagen  nodig en  Jan  opperde om naar de Formule 1  te  gaan  kijken. Hij  had  een goed  gevoel  over  Max.

Niet  leuk  voor  onze flight-genoten,  de  meisjes  Beckman,  vond ik  en  mepte  de  bal  in de  sloot. Oke we gaan  verder zei Jan, dropte  een  bal en  sloeg hem  op  de  green.

 

Emmy had  voor  vitaminen gezorgd  bij hole 8  en  Karin en Martine  deden  Verstappen  na  en reden  met  grote snelheid,  met  drank,  door  de  baan.

Daarna  ging het  beter. De  dames  hadden, de eerste ronde,  de tweary  geslagen  op  hole  8 .

Ik  waarschuwde Jan  nog :  Pas  op   we  mogen nog  gezellig borrelen  met de  dames.   Ja  ja  mompelde  Jan en putte  de  tweede  bal  3  cm  van  de hole.

 

Toch  werd  het  nog  gezellig  bij  de  nazit.

Claudia (net  24  jaar)  en Jan  probeerden uit  te zoeken  of  zij  samen  op  dezelfde school  gezeten  hadden. Ik dacht  dat die  kans  klein  was  met  een  leeftijdsverschil  van  64  jaar.

 

Met  een horeca en een shopbon in de  tas  sloten  we  een  gezellige  middag  af.

 

Frans